ŞEKER TADINDA PAYLAŞIMLAR .... NE GÜZEL BİR BAYRAM

Dün gece kızım uykuya dalmadan önce klasik yatak sohbetlerimizden birini yaptık. Zeynep'e kendi çocukluğumda bayram olacağı zaman ne kadar heyecanlandığımızdan bahsettim.

Bizim çocukluğumuzda ailelerimizin alım gücü belli sınırlardaydı. Bu nedenle de bayramlar ayrı bir heyecan ve coşku getiriyordu hayatımıza. Bayram demek yeni kıyafetler, yeni bir ayakkabı ve bol bol şeker demekti. Babamız sabah namazına gider, bizlerde onunla birlikte uyanır hemen yeni kıyafetlerimizi giyerdik. Babamın eve gelişiyle herkes birbiriyle bayramlaşır ve kahvaltı sofrasında yerimizi alırdık. Annem her zamankinden daha zengin bir menu ile bize muhteşem bir sofra kurmuş olurdu. 

Evde olan bayramlaşmanın ayrı güzelliği de almış olduğumuz bayram harçlıkları olurdu tabiki. Gün boyu şeker ve şanslıysak harçlık toplayacak sonra büyük bir coşkuyla hepsini tüketecektik.

Yakın akraba ziyaretlerinden sonra arkadaşlarımızla birleşip konu komşu ne kadar civarda ev varsa kapısını çalar , koro halinde büyük bir coşkuyla "iyi bayramlar" der ikram edilen şekerleri torbamıza doldururduk. Gün sonunda torbalar açılır toplanan şekerleri paylaşıp yerdik.

Toplanan paraların büyük kısmı kumbaraya konur, izin alınan kısmıyla da bakkala gidilir sanki hiç yenmemiş gibi yeni atıştırmalıklar alınırdı. 

Şimdi çok daha iyi görüyorum ki bayramın ruhu paylaşmaktı. Bu nedenle bu kadar güzel ve keyifliydi. Sevgimizi, değerli şekerlerimizi paylaşıyorduk. Belki ailesi çok uzaklarda olduğu için hiç kapısı çalınmayacak  bir evin kapısını çalarak bayram heyecanını o eve de taşıyorduk çocuk kalbimizle.

Yaşanan çağ ne kadar donuklaşıp dijitalleşse de çocuklarımıza , çevremize sevgimizi ve ilgimizi paylaşmak yine mümkün. Belki sokaklarda şeker toplayan çocuklar yok ama kalabalık sofralarda birleşen aileler ve dostlarımızla güzel sohbetleri hala yapabiliyoruz. Gündelik yaşamın koşturması ve yoğunluğunda kalben ayrı olmasak da biraraya gelemediğimiz yüzleri birleştirebiliyoruz. 

Bitmeyen sohbetlerin olduğu, uzaklardaki sevdiklerimize kavuştuğumuz , kahkahalarla şenlendirdiğimiz  paylaşımlarımızla ve her geçen gün büyüyen ailelerimizle daha nice bayramlara sağlık, huzur ve keyifle kavuşmayı hep yaşayabilmek dileğimizle herkese İyi Bayramlar :) 

ZAMAN NASIL YETECEK ??

Gece yatmamak için bir direniş, sabahları da hemen kalkmak için bir telaş içindeyim. Yapılacak öyle çok şey var ki... Nasıl yetişecek bunlar, nasıl bitecek bu kafamda beni durmadan '' hadi '' diye iteleyen düşünceler, projeler ve ne zaman - nasıl öğreneceğim kaygılarım. Zaman nasıl yetecek??...

Zaman ilerledikçe insanın yelpazesi de genişliyor. Bir koltuğa bir karpuz sığdırmak boşa geçecek bir hayat demek benim için. Elbette iyi ve doğru yaptığımız işler yani hakkını vererek iş yapmak önemli ama bu demek değil ki işim bitti köşeme çekildim rahatım.
Doğru ve verimli zaman  kullanmakla birlikte yapılacak işleri organize etmeyi öğreniyor ve her defasında bir adım daha ilerleyebiliyorsunuz. Keyif almak yeni işler üretmenin, başarıya ulaşmanın ve en önemlisi de daha da yenilenmenin en büyük güdüleyicisi benim fikrime göre.

Zamanı doğru kullanmakla ilgili konuyu daha sonra tekrar irdelemek istiyorum. Bu konudaki uygulamalarımı paylaşmanın yanı sıra sizlerin de yaptığı farklı deneyimlerden faydalanmak keyif verici olacaktır.

Benim için her daim var olan  yapılacaklar , tamamlanacaklar ve hayata geçirilmeyi bekleyen hedef ve projelerim uzun bir liste oluşturuyor. Sizin de yoksa ilk burdan başlamanızı tavsiye ederim. Kendinizi, hayallerinizi ve en önemlisi de umudunuzu engellemeden, zihninizi ve kalbinizi özgür bırakarak başlayın listenizi yapmaya. Uzun ya da kısa bir liste hiç fark etmez. Kısa bir süre sonra göreceksiniz ki hayat hiçbir şeyi ertelemek ya da vazgeçerek bırakmak için ''çok geç kalınmış '' yada  '' gereksiz/değersiz/önemsiz '' değildir.

Ben resimdeki gibi bir yaşama sahip olduğum için kendimi mutlu, umutlu ve şanslı hissediyorum.