Ve utanıyorum. Burada durmuş gözyaşlarıyla dua ederken bir yandan da şükrediyorum. Ben yazarken burada, başka bir yerde bir çocuk ölüyor ufacık bedenine sığmayacak acılarla. Bir başka yerde evladını, abisini, yakınını ansızın kaybedenler geceyi sabaha kavuşturmak için geçmek bilmeyen saatler tüketiyor yüreğinde bir yumruk ile. Ve yalvarıyorum yaradanıma bu insanlığa biraz merhamet biraz vicdan .... hatırlasınlar ya rabbim insan olduklarını.
Bombalar, saldırılar, masum insanların - çocukların katledilişi, hayvanlara yapılan işkenceler.....Aklımı koru ya rabbim. Yazmak bile yüreğime çok ağır geliyor. Hatırlasınlar ya rabbim hatırlasınlar; sadece bu alemdeki bir adem olduklarını .....
